IV Konferencja „Niewydolność oddychania” 2026 w Bydgoszczy

W dniach 2–3 października 2026 roku w Hotelu City w Bydgoszczy odbędzie się IV Konferencja „Niewydolność oddychania” – interdyscyplinarne wydarzenie naukowo-szkoleniowe poświęcone diagnostyce, leczeniu, monitorowaniu i rehabilitacji pacjentów z ostrą oraz przewlekłą niewydolnością oddychania. Konferencja organizowana przez Polskie Towarzystwo Chorób Płuc będzie miejscem spotkania pulmonologów, anestezjologów, lekarzy intensywnej terapii, lekarzy medycyny ratunkowej, kardiologów, neurologów, lekarzy rodzinnych, pielęgniarek, ratowników medycznych i fizjoterapeutów.

W artykule:

• termin, miejsce i główne założenia IV Konferencji „Niewydolność oddychania”
• znaczenie niewydolności oddychania w codziennej praktyce klinicznej
• interdyscyplinarny charakter wydarzenia i adresaci konferencji
• wykłady, sesje tematyczne, warsztaty praktyczne i panele dyskusyjne
• rola fizjoterapii oddechowej, aparatury medycznej i monitorowania chorego
• linki do strony wydarzenia i formularza rejestracyjnego

Konferencja poświęcona jednemu z najważniejszych problemów pulmonologii

IV Konferencja „Niewydolność oddychania” odbędzie się w dniach 2–3 października 2026 roku w Hotelu City w Bydgoszczy. To kolejna edycja ogólnopolskiego wydarzenia poświęconego w całości problemowi niewydolności oddychania – zespołowi klinicznemu, który pozostaje jednym z najpoważniejszych wyzwań współczesnej medycyny oddechowej.

Szczegółowe informacje organizacyjne znajdują się na oficjalnej stronie IV Konferencji „Niewydolność oddychania”. Uczestnicy mogą dokonać zgłoszenia przez formularz rejestracyjny konferencji.

Niewydolność oddychania nie jest jednorodną jednostką chorobową, lecz końcowym efektem wielu różnych mechanizmów patologicznych prowadzących do zaburzenia wymiany gazowej. Może występować w przebiegu przewlekłych chorób układu oddechowego, ostrych zakażeń, zaostrzeń POChP, astmy, chorób śródmiąższowych płuc, mukowiscydozy, rozstrzeni oskrzeli, zatorowości płucnej, niewydolności serca, chorób nerwowo-mięśniowych, deformacji klatki piersiowej, otyłości olbrzymiej, zaburzeń kontroli oddychania, urazów oraz stanów pooperacyjnych.

W praktyce klinicznej niewydolność oddychania wymaga szybkiej oceny stanu pacjenta, ustalenia dominującego mechanizmu patofizjologicznego, wdrożenia leczenia przyczynowego i objawowego, a także właściwego monitorowania odpowiedzi na terapię. Decyzje podejmowane w pierwszych godzinach leczenia mogą mieć kluczowe znaczenie dla rokowania chorego, ryzyka konieczności intubacji, długości hospitalizacji, późniejszej sprawności oddechowej oraz jakości życia po wypisie ze szpitala.

Wydarzenie o wyraźnie interdyscyplinarnym charakterze

Organizatorzy konferencji podkreślają, że niewydolność oddychania pozostaje problemem obecnym zarówno w opiece ambulatoryjnej, jak i szpitalnej. Z pacjentami z zaburzeniami oddychania stykają się nie tylko specjaliści chorób płuc, ale również lekarze intensywnej terapii, anestezjolodzy, lekarze medycyny ratunkowej, interniści, kardiolodzy, neurolodzy, lekarze rodzinni, pielęgniarki, ratownicy medyczni oraz fizjoterapeuci.

Taka struktura opieki sprawia, że diagnostyka i leczenie niewydolności oddychania wymagają wspólnego języka klinicznego. Inaczej wygląda postępowanie u chorego z ostrą hipoksemią w przebiegu zapalenia płuc, inaczej u pacjenta z hiperkapnicznym zaostrzeniem POChP, inaczej u osoby z przewlekłą hipowentylacją w przebiegu choroby nerwowo-mięśniowej, a jeszcze inaczej u pacjenta wymagającego długoterminowej tlenoterapii lub wentylacji nieinwazyjnej w warunkach domowych.

Konferencja w Bydgoszczy ma być przestrzenią integracji wiedzy i praktyki między różnymi specjalnościami. Właśnie ten interdyscyplinarny charakter jest szczególnie istotny, ponieważ pacjent z niewydolnością oddychania często przechodzi przez wiele poziomów systemu ochrony zdrowia: od podstawowej opieki zdrowotnej, przez szpitalny oddział ratunkowy, oddział chorób płuc, oddział chorób wewnętrznych lub oddział intensywnej terapii, aż po rehabilitację, leczenie domowe i opiekę długoterminową.

Diagnostyka i monitorowanie pacjenta z niewydolnością oddychania

Jednym z najważniejszych obszarów konferencji będą zagadnienia związane z diagnostyką i monitorowaniem niewydolności oddychania. W codziennej praktyce klinicznej rozpoznanie niewydolności oddychania wymaga nie tylko oceny saturacji krwi tętniczej, ale także właściwej interpretacji gazometrii, oceny wysiłku oddechowego, częstości oddechów, pracy dodatkowych mięśni oddechowych, stanu świadomości, dynamiki objawów, choroby podstawowej oraz ryzyka szybkiej dekompensacji.

Ważnym elementem postępowania jest różnicowanie niewydolności hipoksemicznej i hiperkapnicznej, ponieważ oba typy zaburzeń wymagają odmiennego podejścia terapeutycznego. U części pacjentów dominującym problemem jest upośledzenie utlenowania krwi, u innych niewystarczająca wentylacja pęcherzykowa i retencja dwutlenku węgla. W wielu sytuacjach oba mechanizmy współistnieją, zwłaszcza u chorych z zaawansowaną chorobą przewlekłą lub w przebiegu ciężkich zaostrzeń.

Monitorowanie pacjenta nie kończy się na ostrym etapie leczenia. Dla wielu chorych kluczowe znaczenie ma ocena wydolności oddechowej po ustabilizowaniu stanu klinicznego, kwalifikacja do tlenoterapii, rozważenie wentylacji nieinwazyjnej, plan rehabilitacji oddechowej, edukacja chorego i opiekunów oraz zaplanowanie kontroli specjalistycznej. Konferencja będzie okazją do omówienia tych zagadnień w kontekście praktycznych decyzji klinicznych.

Leczenie ostrej i przewlekłej niewydolności oddychania

Leczenie niewydolności oddychania obejmuje wiele poziomów interwencji – od leczenia choroby podstawowej, przez tlenoterapię, farmakoterapię, wsparcie wentylacyjne, fizjoterapię oddechową, aż po organizację opieki po wypisie. W praktyce klinicznej szczególne znaczenie ma właściwe dobranie intensywności terapii do stanu chorego, mechanizmu niewydolności oddychania i przewidywanego przebiegu choroby.

U pacjentów z ostrą niewydolnością oddychania konieczna może być szybka eskalacja leczenia, szczególnie gdy dochodzi do narastającej hipoksemii, kwasicy oddechowej, zaburzeń świadomości, wyczerpania mięśni oddechowych lub braku odpowiedzi na leczenie początkowe. U chorych z przewlekłą niewydolnością oddychania równie ważne jest natomiast długofalowe monitorowanie, zapobieganie zaostrzeniom, optymalizacja leczenia choroby podstawowej, profilaktyka infekcji, utrzymanie aktywności fizycznej i edukacja dotycząca objawów alarmowych.

Ważnym obszarem współczesnej pulmonologii pozostaje wentylacja nieinwazyjna, zarówno w ostrych zaostrzeniach chorób przewlekłych, jak i w wybranych postaciach przewlekłej hipowentylacji. Wymaga ona jednak właściwej kwalifikacji chorego, znajomości przeciwwskazań, umiejętności doboru parametrów, monitorowania skuteczności i tolerancji terapii oraz współpracy całego zespołu medycznego. Z tego względu praktyczne aspekty stosowania aparatury medycznej są szczególnie ważne dla lekarzy, pielęgniarek i fizjoterapeutów.

Fizjoterapia oddechowa jako integralny element opieki

Program konferencji ma obejmować również nowoczesne narzędzia fizjoterapii wspierające leczenie niewydolności oddychania. Ten obszar ma coraz większe znaczenie w opiece nad pacjentami z przewlekłymi chorobami układu oddechowego, zaleganiem wydzieliny, osłabieniem mięśni oddechowych, ograniczoną tolerancją wysiłku, dusznością wysiłkową, deformacjami klatki piersiowej, rozstrzeniami oskrzeli, mukowiscydozą, chorobami nerwowo-mięśniowymi oraz po ciężkich hospitalizacjach.

Fizjoterapia oddechowa nie powinna być traktowana jako działanie dodatkowe, lecz jako integralny element kompleksowej terapii. Właściwie prowadzona może wspierać oczyszczanie dróg oddechowych, poprawiać mechanikę oddychania, ograniczać duszność, poprawiać tolerancję wysiłku, wzmacniać mięśnie oddechowe i ułatwiać pacjentowi powrót do możliwie największej samodzielności. Szczególnego znaczenia nabiera u chorych z przewlekłym zaleganiem wydzieliny, nawracającymi infekcjami i ograniczoną rezerwą wentylacyjną.

W praktyce klinicznej dobór technik fizjoterapii wymaga indywidualizacji. Inne postępowanie będzie potrzebne u chorego z rozstrzeniami oskrzeli i dużą ilością wydzieliny, inne u pacjenta z dusznością i ograniczoną tolerancją wysiłku, inne u osoby z osłabieniem mięśni oddechowych, a jeszcze inne u pacjenta korzystającego z wentylacji nieinwazyjnej. Dlatego szczególnie istotne są warsztaty praktyczne, które pozwalają omawiać techniki terapeutyczne w sposób bezpośrednio związany z realnymi sytuacjami klinicznymi.

Aparatura medyczna i praktyczne umiejętności zespołu

Organizatorzy zapowiadają, że podczas konferencji uczestnicy będą mogli poznać różnorodne techniki diagnostyki, leczenia i monitorowania niewydolności oddychania, a także praktyczne zastosowanie aparatury medycznej. To szczególnie ważne, ponieważ skuteczność wielu interwencji zależy nie tylko od decyzji o wdrożeniu danej metody, ale również od jakości jej wykonania, monitorowania oraz umiejętności rozpoznawania nieskuteczności terapii.

Dotyczy to między innymi tlenoterapii, wentylacji nieinwazyjnej, monitorowania parametrów oddechowych, wspomagania oczyszczania dróg oddechowych, treningu mięśni oddechowych i rehabilitacji pacjentów po ostrych epizodach niewydolności oddychania. Aparatura medyczna może znacząco wspierać leczenie, ale jej zastosowanie wymaga kompetencji praktycznych: właściwego doboru sprzętu, oceny tolerancji pacjenta, rozumienia ograniczeń technologii i reagowania na zmieniający się stan kliniczny.

W tym kontekście konferencja może być wartościowa nie tylko dla lekarzy prowadzących leczenie, ale również dla pielęgniarek, ratowników medycznych i fizjoterapeutów, którzy często jako pierwsi obserwują pogorszenie parametrów oddechowych, zmianę tolerancji wysiłku, wzrost duszności, narastające zmęczenie mięśni oddechowych lub trudności chorego w korzystaniu ze sprzętu medycznego.

Wykłady, sesje, panele dyskusyjne i przypadki kliniczne

W programie IV Konferencji „Niewydolność oddychania” zaplanowano wykłady, sesje tematyczne, panele dyskusyjne oraz warsztaty praktyczne. Organizatorzy podkreślają interaktywny charakter wydarzenia i znaczenie dyskusji, debat oraz wymiany doświadczeń między uczestnikami.

Szczególnie istotnym elementem mają być przypadki kliniczne nadesłane przez uczestników konferencji. To forma bardzo cenna dydaktycznie, ponieważ niewydolność oddychania rzadko przebiega według prostego schematu. Chorzy często mają wielochorobowość, ograniczoną rezerwę oddechową, przewlekłe leczenie, wcześniejsze hospitalizacje, powikłania sercowo-naczyniowe, zaburzenia odżywienia, problemy z tolerancją wysiłku oraz trudności organizacyjne związane z opieką po wypisie ze szpitala.

Analiza przypadków klinicznych pozwala przełożyć wiedzę z wytycznych i publikacji naukowych na konkretne decyzje: kiedy pogłębiać diagnostykę, kiedy eskalować leczenie, kiedy rozważać wentylację nieinwazyjną, jak interpretować gazometrię w kontekście obrazu klinicznego, kiedy pacjent wymaga intensywnego nadzoru, a kiedy można bezpiecznie planować dalszą opiekę ambulatoryjną lub domową.

Dla kogo przeznaczona jest konferencja?

Konferencja jest skierowana do specjalistów zajmujących się pacjentami z chorobami układu oddechowego i niewydolnością oddychania. Szczególnie zainteresowani wydarzeniem mogą być pulmonolodzy, lekarze w trakcie specjalizacji z chorób płuc, anestezjolodzy, lekarze intensywnej terapii, lekarze medycyny ratunkowej, interniści, kardiolodzy, neurolodzy, lekarze rodzinni, pediatrzy zajmujący się chorobami układu oddechowego, a także pielęgniarki, ratownicy medyczni i fizjoterapeuci.

Udział w wydarzeniu może być również wartościowy dla osób pracujących w ośrodkach domowego leczenia tlenem, zespołach rehabilitacji oddechowej, poradniach chorób płuc, oddziałach pulmonologicznych, oddziałach chorób wewnętrznych, szpitalnych oddziałach ratunkowych oraz jednostkach zajmujących się pacjentami wymagającymi długoterminowego wsparcia oddechowego.

Komitet naukowy i organizacja wydarzenia

Zaproszenie do udziału w konferencji podpisali dr n. med. Małgorzata Czajkowska-Malinowska, Konsultant Krajowy w dziedzinie chorób płuc oraz Przewodnicząca Komitetu Naukowego i Organizacyjnego, a także dr n. med. Aleksander Kania, Wiceprezes Polskiego Towarzystwa Chorób Płuc, Przewodniczący Sekcji Intensywnej Terapii Pulmonologicznej PTChP oraz Wiceprzewodniczący Komitetu Naukowego i Organizacyjnego.

Organizatorem wydarzenia jest Polskie Towarzystwo Chorób Płuc, natomiast biurem organizacyjnym jest Grupa Conway Sp. z o.o.

Najważniejsze informacje organizacyjne

Wydarzenie: IV Konferencja „Niewydolność oddychania”

Termin: 2–3 października 2026 roku

Miejsce: Hotel City, ul. 3 Maja 6, 85-016 Bydgoszcz

Organizator: Polskie Towarzystwo Chorób Płuc

Biuro organizacyjne: Grupa Conway Sp. z o.o.

Strona wydarzenia: https://niewydolnoscoddychania.grupaconway.pl/

Rejestracja: https://niewydolnoscoddychania.grupaconway.pl/rejestracja

Dlaczego warto wziąć udział?

IV Konferencja „Niewydolność oddychania” może być ważnym wydarzeniem dla środowiska pulmonologicznego i wszystkich specjalistów zaangażowanych w opiekę nad pacjentami z zaburzeniami oddychania. Jej wartość polega na połączeniu aktualnej wiedzy medycznej, praktycznych warsztatów, dyskusji ekspertów, analizy przypadków klinicznych oraz prezentacji technologii wspierających diagnostykę, leczenie i rehabilitację.

W obszarze niewydolności oddychania szczególne znaczenie ma ciągłe doskonalenie kompetencji praktycznych. Dotyczy to zarówno rozpoznawania wczesnych objawów pogorszenia, jak i kwalifikowania do odpowiedniej formy wsparcia oddechowego, interpretacji wyników badań, prowadzenia tlenoterapii, wdrażania wentylacji nieinwazyjnej, planowania rehabilitacji oraz organizowania bezpiecznej opieki po zakończeniu hospitalizacji.

Dla portalu Pulmonologiczny.pl wydarzenie to ma szczególne znaczenie, ponieważ dotyczy jednego z kluczowych obszarów współczesnej pulmonologii: opieki nad pacjentem, u którego zaburzenia oddychania przestają być wyłącznie objawem choroby podstawowej, a stają się bezpośrednim zagrożeniem dla życia, sprawności i samodzielności.

Patronat medialny nad wydarzeniem pełnią portale: OddechZycia.pl, Pulmonologiczny.pl i TygodnikMedyczny.pl.