Niska dawka metyloprednizolonu równie skuteczna jak wysoka w leczeniu ciężkiego zapalenia płuc M. pneumoniae u dzieci

Infekcja Mycoplasma pneumoniae to główna przyczyna pozaszpitalnego zapalenia płuc u dzieci powyżej 5. roku życia. Na całym świecie obserwuje się wzrost liczby przypadków ciężkiego zapalenia płuc wywołanego przez M. pneumoniae (MPP), przy czym aż 42,6% przypadków klasyfikuje się jako ciężkie. Podstawą leczenia pozostają antybiotyki makrolidowe. Jednak z uwagi na kluczową rolę reakcji zapalnej w progresji ciężkiego MPP, coraz częściej terapię wspiera się glikokortykosteroidami, takimi jak metyloprednizolon. Dotychczas brakowało jednak jednoznacznych danych określających optymalną skuteczną dawkę glikokortykosteroidu.

W celu uzupełnienia tej luki wiedzy, prof. Baoping Xu, prof. Kunling Shen i prof. Xiaoxia Peng z Beijing Children’s Hospital przy Capital Medical University we współpracy z naukowcami z Capital Center for Children’s Health, Shengjing Hospital of China Medical University, Shanxi Children’s Hospital oraz Baoding Children’s Hospital przeprowadzili wieloośrodkowe, randomizowane badanie kliniczne. Porównano w nim skuteczność i bezpieczeństwo terapii skojarzonej azytromycyny z niską lub wysoką dawką metyloprednizolonu u dzieci z ciężkim MPP. Wyniki opublikowano w czasopiśmie Pediatric Investigation.

Prof. Xu zwrócił uwagę na skalę problemu: „Pierwsze globalne prospektywne badanie epidemiologiczne obejmujące 45 ośrodków w 24 krajach wykazało znaczny wzrost ciężkich przypadków oraz pozapłucnych manifestacji choroby po trzech latach pandemii COVID-19.” Dlatego kluczowe stało się określenie terapii o największej skuteczności i najmniejszym ryzyku działań niepożądanych.

W badaniu pacjentów podzielono na dwie grupy: jedna otrzymywała niską dawkę metyloprednizolonu z azytromycyną, a druga – wysoką dawkę metyloprednizolonu z azytromycyną. Głównym punktem końcowym była częstość występowania niekorzystnych następstw po sześciu miesiącach od zakończenia leczenia.

Autorzy odnotowali, że w obu grupach u dzieci rozwijały się zmiany płucne, utrzymujące się po sześciu miesiącach od terapii. Takie zmiany mogą prowadzić do długoterminowego pogorszenia funkcji płuc, zwiększając w dorosłości podatność na przewlekłe choroby układu oddechowego. Co istotne, ryzyko rozwoju tych zmian było porównywalne w obu grupach. Natomiast częstość nadciśnienia tętniczego była wyższa w grupie otrzymującej wyższe dawki metyloprednizolonu.

Dodatkowo, wysoka dawka nie przyniosła istotnych korzyści klinicznych – nie zaobserwowano znaczącego zmniejszenia liczby przypadków zmian płucnych ani poprawy parametrów klinicznych.

Wnioski autorów są jednoznaczne: terapia skojarzona azytromycyny z niską dawką metyloprednizolonu jest równie skuteczna jak terapia z wysoką dawką w zapobieganiu zmianom płucnym, a przy tym bezpieczniejsza i lepiej tolerowana.

Znaczenie tego badania jest szczególnie duże, gdyż dotychczas większość analiz miała charakter retrospektywny i była ograniczona do pojedynczych ośrodków. W dobie narastającej oporności M. pneumoniae na makrolidy, skuteczne wspomaganie terapii antybiotykowej staje się priorytetem. „Reakcja zapalna to jeden z kluczowych mechanizmów prowadzących do ciężkiego MPP, co stwarza dodatkowe wyzwania terapeutyczne. Skuteczność makrolidów znacząco spadła, co może przekładać się na gorsze wyniki leczenia” – wyjaśnia prof. Xu.

Badanie wnosi również istotny wkład w zrozumienie działania przeciwzapalnego metyloprednizolonu, dostarczając danych wspierających stosowanie niższych dawek jako skuteczniejszej i bezpieczniejszej strategii terapeutycznej u dzieci z ciężkim MPP. Nowe dowody wspierają decyzje kliniczne i poprawiają standardy postępowania w tej grupie pacjentów.

Źródło: Pediatric Investigation, Low-dose versus high-dose methylprednisolone for children with severe Mycoplasma pneumoniae pneumonia (MCMP): A randomized controlled trial
DOI: https://doi.org/10.1002/ped4.70014